Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

Θέσεις

Υποθέσεις

Σύννεφα και βροχή, νιώθω να με ακολουθούν από πόλη σε πόλη. Μεγάλη Παρασκευή ξημέρωμα και κάτι. Τα γνωστά, όλα. Αλλά και πίσω να ‘μουνα, το ίδιο θα παίζε! Δε σκας; Γυρίζω από ποτό, με παρέα όλα τα διαφορετικά είδη φαλλοκράτη. Ανήκω. Το προσπερνώ και απολαμβάνω. Πάντα έτσι δεν γίνεται;

Διαθέσεις

Διαθέσεις, ΝΑΙ. Γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις διατίθεσαι. Δεν προτίθεσαι!

Αντιθέσεις

Δυο ποτάμια, μια νύχτα. Είσαι συ; Που πας; Αλλού σε γνώρισα και αφού σε άλλο δρόμο σκύβεις το κεφάλι δεν θα με βρεις εκεί. Ποτέ δεν ήρθα. Ποτέ! Ούτε εγώ ήμουν αυτός!

Επιθέσεις

Παρασκευές αργότερα είσαι ξανά στα ίδια. Προχώρα ρε, ρίξε ένα ψέμα, είναι ανάγκη ένα ψέμα εδώ. Τον εαυτό σου καταστρέφεις. Και αφού δεν μπόρεσες να αδράξεις πολλών τις ευκαιρίες, στείλε ένα ψέμα. Ψέμα και στους φίλους, γκρέμισέ το!

Συνθέσεις

Ξέρεις μόνο γιατί λυπάμαι; Για το κήδος που χρειάστηκες και δεν το ζήτησες. Και ήθελα να σου χαρίσω πολλά. Να σου πετάξω στο μωσαϊκό την πνευματική μου ιδιοκτησία· από κει δεν γίνεται πια να μείνεις, δεν μπορείς -χειρότερα- να φύγεις. Κοιτιέσαι στον καθρέφτη, μυρίζεις πατρίδα. Μέταλλο και τζάμι, κράμα. Είσαι εσύ.

Παρενθέσεις

Η πιο παρεξηγημένη είναι η παρένθεση· κανείς δεν δίνει τη βαρύτητα που θα έπρεπε να δώσει. Είναι κάτι που απορρίπτεις επικαλούμενος την αδιαφορία της ( Έστω να σε βοήθησε στο σκέφτομαι και γράφω). Κι όμως: είναι αυτή που πάντοτε σε βγάζει από μια δύσκολη θέση, αυτή που ενίοτε σε σώζει ή σε καταδικάζει, αυτή που σε προσδιορίζει και ταυτόχρονα σε ορίζει. Φαντάσου τον κόσμο και την ζωή χωρίς παρενθέσεις! Άχρωμη, άγευστη, σκληρή. Αν ήταν έκθεμα στο μουσείο, θα ήταν αυτή που νωχελικά κοιτάζουμε και προσπερνάμε για το επόμενο. Σε έχτισε όμως μαλάκα, μην το ξεχνάς.

Δεν ξέρω, δεν κατάλαβα, δεν είδα. Αν αυτό σε ικανοποιεί

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου