Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

Και στην επόμενη πανσέληνο!

Κούραση και νεύρα. Πολλά νεύρα. Και υπομονή. Νύχτες που σου μοιάζουν να μην τελειώνουν ποτέ. Και επιθέσεις. Ξενύχτι. Παζάρια με τους ευθυνολάτρες και τους ευθυνόφοβους. Μεθυσμένα πανηγύρια. Καριώτικος παλιός του Φάκαρου, στο μούχρωμα – τυφλοσούρτης - Παλαίστρα. Γκομενοκαταστάσεις.  Μαθήματα απειρίας. Τρία χρόνια συσσωρευμένα σε δεκαπέντε μέρες. Ένα πέλαγος από σκέψεις χωρίς τάξη. Και ξανά νεύρα! Θράσος και οργή. Και είμαστε ακόμη ζωντανοί στον άξονα των επόμενων τριάντα χρόνων!

Κι όμως, ανταλλάσσεται με κάτι η ελευθερία σου; Μπορείς να ανταλλάξεις τη νύχτα που δεν πρόλαβες να κοιμηθείς με το συνάγιο και τα κορναρίσματα στη βάρκα του Καρναβά άμα που περνάει μπροστά από το μαγαζί σου; Μπορείς να ανταλλάξεις τη δικαιολογημένη οργή, όταν μετά από εφτά χρόνια μπορείς ξανά να παρατηρήσεις όλες τις διαφορετικές φάσεις του κύκλου που κάνει η σελήνη τον Ιούλη και τον Αύγουστο; Μπορείς να κρατήσεις θυμό σε έναν άχρηστο και βλάκα πελάτη, όταν οι ιστορίες των υπολοίπων μπορούν να γεμίσουν μια ολόκληρη ζωή; Μπορείς να νευριάσεις για ένα γαμήσι που δεν πρόλαβες να κάνεις, όταν δημοσιογράφοι οικειοθελώς σε φωτογραφίζουν και γράφουν σε περιοδικά για την εξυπηρέτησή σου; Ανταλλάσσεται με κάτι όταν δεν προλαβαίνεις σε χρόνο πραγματικό να κάνεις μπάνιο στην παραλία που βρίσκεται μόλις 4,3 μέτρα μακριά σου (μάλλον κοντά σου) και τα κοντινότερα τσιγάρα που μπορείς να αγοράσεις βρίσκονται σε απόσταση 12 χιλιομέτρων, με το τσιγάρο της γαλήνης που κάνεις κάθε βράδυ παρέα με τους ήχους της θάλασσας;

Τίποτα δεν αποκτάς στην τύχη. Ούτε φιλίες πραγματικές, ούτε έρωτες καινούριους. Όλα στη ζωή μας είναι προσαρμοσμένα ώστε να αποκτήσουμε το προσήκον και αυτό που μας αξίζει. Ένας έρωτας και μια φιλία έρχονται και τα δύο σε χρόνο ανεπαίσθητο και εκεί που δεν το νιώθεις. Είναι σαν την ευκαιρία: Πάντα υπάρχει μια κοντά σου και την ξεσκίζεις μόνο αν το καταλάβεις και μόνο αν έχεις το ταλέντο να την αξιοποιήσεις!

Όλοι οι άνθρωποι έχουν μια καλή θεωρία για τα πάντα και είναι σίγουροι για αυτήν. Ακούς πολλά στη ζωή σου. Σου δίνουν λύσεις σε δικά σου προβλήματα και θεωρίες. Κανείς όμως, κανείς δεν βρίσκεται εκεί στη λύση!  Αν θες λοιπόν να προχωρήσεις μην ακούς κανέναν. Προχώρα φίλε, προχώρα και σίγουρα κάπου θα είναι το νήμα για να λύσεις τον κόμπο!
…να μη σε πιάνει πανικός, ούτε κι ο ίδιος ο Θεός, αλλιώς στα πάγια κολλάς, σέρνεσαι βρίζεις και πονάς…  (Σ.Μάλαμας)

Καλό χειμώνα λέμε εδώ, κι ας είναι Αύγουστος!