Κυριακή, 12 Οκτωβρίου 2014

Νανούρισμα (στίχος για το "Παράδοση κατ' οίκον", 13-10-2014)

Μια βάρκα έχω όνειρο
με ξύλο να τη ντύσεις
καπετανέος στον καιρό
κουπί να την τυχίσεις


Κοιμήσου αηδόνι μου
και γω φιλώ την πλάτη
σα που θα βγάζεις την ψαριά
να μη σε πιάνει μάτι


Μια βάρκα ονειρεύουμαι
να την καλαρμενίζεις
να μη σε πιάνει η Νοτιά
να την αλικοντίζεις[1]


Κοιμήσου περδικάκι μου
και γω φιλώ το στήθος
που να σαι τόσο θεριακλής
να είσαι ένας μύθος


Μια βάρκα να αρματωθείς
κι αν ο καιρός φρεσκάρει[2]
τη δύναμη σου κοίταγε
να μην στην ετουμπάρει


Καλικατσούνε[3], ύπνε μου
και γω μαλλί χαϊδεύω
τη χαίτη άφησε μακριά
στεριά να τη χαζεύω

Αν είναι και τρικάταρτη
γαλιόνι[4] μη  πιστέψεις
όποιον ακούσεις να στο πει
πολέμους θα γυρέψεις


Κοιμήσου μικρέ αητέ
και γω φιλώ τα χέρια
γιατρός ποτέ να μη στα δει
και συ ποτέ νυστέρια


Μια βάρκα έχω όνειρο
ας ειν’ και μονοξύλι[5]
ας έχει μόνο ένα κουπί
ας έχει και μαντήλι

Κοιμήσου πελαγόμορφε

και γω φιλώ το σώμα
φουρτούνες, μη καλέ μου, να μη βρει
να μην πατάει στο χώμα

Βαρκάρης έστω μη γενείς
κολούθα τη φωνή σου
εσύ, μονάχος, καπετάνευε
την όμορφη ζωή σου


Κοιμήσου τώρα στην αυγή,
αυγή να μη παντήσεις[6]
μόνο αδιέξοδα θα βρεις
και ούτε απαντήσεις


[1] κρατάω, συλλαμβάνω (από το τούρκικο alıkomak)
[2] δυναμώνει
[3] Καλικατσούνα στην Ικαρία - Ερωδιός
[4] Τρικάταρτο ισπανικό πολεμικό πλοίο
[5] Μονόξυλη – πολύ μικρή βάρκα
[6] Παντήσεις - συναντήσεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου